Perełki wiśni
Subtelnie lśnią na drzewach
Budząc uczucia

Dotyk na karku 
Jedynie wiosenny wiatr
Nie ciepły oddech

Sercu najbliższy
Zimny, ciepły, marcowy
Otula nocą

Wiosenny promyk
Szeptem wzywa szafirek
Wśród pierwszych źdźbeł traw

Zbyt delikatny
Sen niczym płatek śniegu
Niesiony wiatrem

Gdy puszysty śnieg
Wpaść w nieznany moment
Subtelnie poczuć

Głosy krzyczą idź
Zbyt głośne serce czekaj
Zimo odejdź już

Wspomnij mnie Drogi
Widząc zorzę polarną
Zimową nocą

Ostatnia jesień
Wędrowiec stawia kroki
Ku zimie życia